Nazomeren

Nazomer (Nicolaas Beets)

Reeds begint de spin haar rag
Overal te weven;
Korter wordt de zomerdag,
Korter wordt het leven;
Maar in ?t rijp en rijpend graan.
Maar in halm en schooven,
Lacht de goedheid Gods ons aan,
Die wij dankbaar loven.
Die het rozenbed beschouwt,
Wordt geneigd tot treuren;
Maar de boomgaard blinkt van goud,.
En de druiven kleuren.
Ook de roode lijsterbes
Gloeit zoo schoon als immer?
Vogels! volgt mijn wijze les:
Plukt haar nu ? of nimmer.
Eerlang hangt de valsche boog
In het vreemde lommer;
?t Late besje lokt uw oog,
En gij ducht geen kommer.
Maar, verborgen voor uw blik,
Door den moord geweven
Gaapt de paardenharen strik
Naar uw schuldloos leven.
Lieve kindren! elk genot
Is aan tijd gebonden;
Smaakt het, met een oog op God,
En ter rechter stonden
Die van geen genoegens weet,
Die hij niet mag rekken,
Zal zich een gedurig leed.
Of den dood verwekken.
Nicolaas Beets
 
reageren op dit artikel ? Reageren ?
Naam:
Email (optioneel):
Tekst:
Tel op vier plus drie =

Reageer

Spreekt dit artikel je aan en wil je meer weten? Of heb je iets soortgelijks wat je graag met anderen zou willen delen?